Hiszpanka – zabójcza grypa
Była to pandemia grypy, która dała o sobie znać w roku 1918 i 1919 i zbierała śmiertelne żniwo niemal na wszystkich kontynentach (Ameryka Północna, Europa, Azja, Afryka, Australia). Wbrew nazwie ognisko choroby pojawiło się pierwotnie w Stanach Zjednoczonych, a została spowodowana przez typ A grypy, szczep H1N1. Była to grypa bardzo zakaźna, na którą zachorowało blisko 500 mln ludzi na świecie, a zmarło prawie 50 milionów. Atakowała ludzi młodych, głównie między 20 a 40 rokiem życia. Były to zatem osoby w sile wieku, z dobrze rozwiniętym układem odpornościowym. Dlatego hiszpanka tak zaskoczyła wielu młodych ludzi, żyjących w tamtym okresie. Ofiar tej śmiercionośnej grypy przybywało, gdyż kończyła się ona gwałtownym i przewlekłym uszkodzeniem układu oddechowego, zapaleniem płuc, niewydolnością serca. Gdy po wielu latach, naukowcy ze Stanów Zjednoczonych ponownie zajęli się sprawą wysokiej śmiertelności spowodowanej przez atak grypy hiszpanki, doszli do wniosku, że sam wirus mógł wpływać na geny człowieka, stąd dominująca liczba ofiar wśród ludzi młodych. Naukowcy sugerują, że wirus mógł oddziaływać na jeden z genów układu odpornościowego, a tym samym powodując jego niską aktywność przy walce z wirusem AH1N1. Układ immunologiczny produkował znacznie mniejszą liczbę przeciwciał, czyli naszą podstawową zaporę przy ataku ze strony drobnoustrojów.
Grypa azjatycka
Pandemia tej grypy rozpoczęła się w Chinach w 1957 roku i trwała do roku 1958. Wywołał ją typ wirusa A, szczep H2N2. Wirus tej grypy pochłonął ponad 1 milion ofiar.
Grypa Hongkong
Była poniekąd wynikiem grypy azjatyckiej, w wyniku której wirus grypy H2N2 uległ mutacji w szczep H3N2. Wybuchła w roku 1968 W Hongkongu i jej śmiertelne żniwo pochłonęło kilkaset (około 700) tysięcy ofiar.